Pierwsze historyczne ślady Octu balsamicznego
Pierwsze, pisemne ślady istnienia tego szlachetnego octu sięgają 1046 r., kiedy to markiz Bonifacio podarował Henrykowi III małą buteleczkę „cennego octu wyprodukowanego w zamku Canossa”. W okresie renesansu ocet balsamiczny często pojawiał się na książęcych stołach i był kluczowym elementem posagu panny młodej z bogatej i możnej rodziny. Do dziś, prawdziwy ocet balsamiczny zwany wśród Włochów „czarnym złotem” jest często wręczany jako wykwintny prezent. Na całym świecie zyskał bowiem uznanie w kuchni i jest prawdziwym symbolem włoskości.
